In maart 2024 verliet Neal noodgedwongen als gemeenteraadslid

In maart 2024 verliet Neal noodgedwongen als gemeenteraadslid de politiek. Op dat moment had hij totaal geen behoefte om zijn verhaal te doen aan de media. Inmiddels geniet Neal weer volop van het leven en voelt het goed om nu wel zijn verhaal te delen. Hieronder lezen jullie zijn verhaal:

Artikel AD, geschreven door Debbie Valstar:

Jongste raadslid zat zelfs bij VI, maar toen ging het mis

Neal Ruiterman (30) kreeg een burn-out: ‘Alles kwam tegelijk’

Zijn carrière ging als een raket. Neal Ruiterman (30) belandde per ongeluk als jongste raadslid in de politiek, zat binnen no time in landelijke tv-programma’s en was zelfs tafelgast bij Vandaag Inside. Maar toen ging het mis.

Neal Ruitermans mooiste moment van de week: “Zaterdagochtend, als we samen thuis zijn en ik onze dochter (2) uit bed haal. ‘Mama? Papa?’, horen we haar roepen. Dan doe je de deur open en is ze een blij ei. Dat vind ik heerlijk.”

De geboren en getogen Horenees heeft na een roerige periode weer alle schaapjes op het droge. Dat was twee jaar geleden wel anders. “Alles kwam toen tegelijk”, herinnert hij zich. “Ik ging de politiek in, samenwonen na een flinke verbouwing, veranderde van baan én we kregen ons eerste kind. Binnen vijf maanden.”

Neem daarbij zijn verantwoordelijke karakter en je snapt welke kant het opging. “Mijn vrouw zag ook wel dat ik te veel hooi op mijn vork nam.”

Ruiterman belandde in een burn-out. “Tot onze dochter geboren werd, ging het naar mijn idee gewoon goed. De eerste drie weken na haar geboorte was ik thuis, dat was hartstikke leuk. Maar de nacht voor ik weer aan het werk zou gaan, bevroor ik. De volgende dag lukte het niet meer mijn werk op te pakken.”

Het werk neerleggen betekende ook stoppen met raadslid zijn voor Mijn Partij, vond Ruiterman. “Ik vond dat ik als raadslid de mensen die op mij hadden gestemd wel moest bieden wat ze van me mochten verwachten. Dat lukte niet meer.”

Teammanager

Zo’n zeven maanden zat Ruiterman thuis. “Toen ben ik het werk weer een beetje gaan oppakken.” Inmiddels staat hij weer volop aan het roer bij NS, als teammanager van een groep conducteurs. Ruiterman: “Ik ben vaak op kantoor, maar in het veld staan vind ik eigenlijk het leukst.” Die ‘niet-lullen-maar-poetsen’-mentaliteit kreeg hij vanuit huis mee. Zijn vader werkt in de kassen in Pijnacker-Nootdorp; zijn moeder werkte in de zorg, nu als pedicure.

“Dat is wel typisch voor Mijn Partij”, vindt de Horenees. “Wij zijn allemaal mensen die met onze poten in de klei staan.” Ook voor politiek is weer ruimte. Maar anders dan een paar jaar geleden: “Ik wil liever niet in de raad”, verklaart hij, als nummer 8 op de kieslijst. “Dat is mij te veel theorie. Ik ben meer van het mensen aansturen en bij elkaar houden.” Vandaar dat hij terugkeert als voorzitter van het bestuur van de partij.

Witte eend

Het was oorspronkelijk eigenlijk helemaal niet de bedoeling dat Ruiterman de politiek in zou gaan. Toch belandde hij vier jaar geleden op de kieslijst van Mijn Partij. Een gekke tijd, als hij erop terugkijkt, die begon met een witte eend. Ruiterman: “Ik was medio 20 en op zoek naar een woning. Maar dat lukte niet.”

Zo kwam hij tot een ludieke actie: “Met een witte eend verzamelde ik uiteindelijk 1460 handtekeningen voor de bouw van betaalbare start- en seniorenwoningen.” Daar bleef het niet bij: “Ik heb ook twee keer ingesproken in de raad. Mijn verwachting was dat je als inwoner wat kan bereiken in je gemeente.” Maar er gebeurde niks, tot zijn teleurstelling.

Wel vonden hij en zijn vrouw, ook een geboren Horenees, intussen een koopwoning. “We hadden een brief geschreven over onze situatie. Toen hebben de verkopers de woning aan ons gegund.”

Maar de achterblijvende woningbouw in Midden-Delfland bleef Ruiterman aan het hart gaan. “Ik richtte een vereniging op: Woningnood Midden-Delfland. Ik liet analyses los op gegevens van het CBS. Zo kwam ik erachter dat wij veel te veel eengezinswoningen hebben.”

Opnieuw vond Ruiterman dat hij nul op het rekest kreeg bij de gemeente. “Toen wist ik het ff niet meer.” Ook aandacht van Hart van Nederland en het AD hielp hem niet verder. “Opeens belde Joop van der Spek van Mijn Partij mij in januari 2022 op.” Twee maanden voor de verkiezingen sloot hij zich aan bij hun partij, op één voorwaarde: “Als de fractievoorzitter ergens voor is en ik ben ertegen, ga ik er niet in mee. Ik wilde niet inleveren op mijn eigen principes.” Niet iedereen was blij met zijn keuze voor Mijn Partij: “Sommigen zien ons een beetje als ‘De Tegenpartij’ van Van Kooten en de Bie: dat we overal tegen zijn.”

Toen politiek verslaggever Sam Hagens, die voor SBS 6 een item had gemaakt over zijn handtekeningenactie, hoorde over zijn stap naar de politiek, nodigde hij Ruiterman uit om aan te schuiven bij Vandaag Inside. “De eerste vraag die Wilfred Genee aan mij stelt: vind jij Hugo de Jonge ook zo’n lul?’ Ik weet niet meer hoe ik me daaruit redde.”

Bij de verkiezingen in 2022 kreeg hij ruim duizend voorkeursstemmen. Mijn Partij eindigde als grootste. Toch haalden ze de coalitie niet. “Dat was zeker een teleurstelling”, geeft Ruiterman toe. “Maar achteraf ben ik eigenlijk wel blij. We zijn nu een stuk volwassener geworden.”

Gegroeid

Ook zelf is hij een stukje gegroeid, vindt Ruiterman. “Het vaderschap heeft me beschermender gemaakt, maar ik heb ook juist mijn zachte kant ontdekt. Bij ons thuis kregen we mee: niet zeiken, doorgaan. Ik doe ook minder gekke dingen, zoals stappen tot het licht wordt.”

Om te voorkomen dat hij opnieuw te veel hooi op zijn vork neemt, bewaakt Ruiterman zijn grenzen beter. “In gesprekken met de bedrijfspsycholoog bleek dat ik mijn basis niet op orde had. Dat zit nu juist hartstikke goed. Door slim te plannen, heb ik genoeg tijd voor mijn gezin én de verkiezingscampagne.”